İnançlarımız tercihlerimizdir..akıl ya da yüreklerimizle yapıyoruz tercihlerimizi..hangisinde ne kadar doğruyuz , ne kadar yanlışız bunu değerlendirmek kolay değil..
Geçen Tv'de fanatik hristiyanlar gördüm , toplu bir ayin yapıyorlardı .Çalan şarkıya uygun ritimde sallanıyor ,kollarını kaldırarak haykırıyorlardı. Uzun uzun baktım ..bakarken küçümseme duygularımla yüzleşmek durumunda kaldım , nasıl olup da İsa'nın Allah olduğuna inanabiliyorlardı ? nasıl olup da bildiklerini sandıklarını böyle hırs ve kesinlikle ortaya koyabiliyorlardı ? o anda farkettim ki onlar da ve ateistler de ve başkaları , benim inancıma aynı şekilde bakıyorlar. İnanmadığımız şey gerçek değildir ve gerçek olmayana boyun eğen başkaları küçümsenir.
Bu ise barış içinde yaşamayı imkansız kılıyor. Sadeleşmek gerek diye düşündüm ; sözlerin ve hallerin sadeleşmesi..duyulan aşk her ne ise kalpte kalsa dünyada yaşamak kolaylaşacak.
Tabii cemaat oluşturmak ve o ayinde yaptıkları gibi topluca coşmak da engellenemez bir özgürlük . Allah'a dua ediyorum bizi her şeyi bildiğini sanan kişilerden kılmasın..sade bir aşk ve tavazu içinde bükülüp göze batmadan yaşamayı olası kılsın..ve tüm olan biteni küçümsemeden anlayacak yürekler nasip etsin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder